Zacznij od nazwy botanicznej
Pieprzyca siewna, Lepidium sativum, to roślina opisywana po angielsku jako garden cress. Rukiew wodna, Nasturtium officinale, ma nazwę watercress i jest inną rośliną. Jeśli na paczce widnieje tylko cress, poszukaj nazwy botanicznej i listy składników. Science and Plants for Schools zwraca uwagę, że pod hasłem cress bywają oferowane także inne kapustne. Przykładem mieszanki jest mustard and cress, w której należy sprawdzić obecność gorczycy.
Zachowaj opakowanie do końca zbioru
Wybierz niezaprawiany materiał z jasnym przeznaczeniem do uprawy jadalnych młodych roślin. Na tackę przepisz nazwę i numer partii. Jeśli po świętach przesypujesz suchy zapas do pojemnika, dołącz oryginalną etykietę i zachowaj instrukcję. Potoczna nazwa napisana z pamięci może utrudnić wiosenny wysiew, zwłaszcza gdy w szafce jest kilka podobnych paczek. Nasion o niepewnej nazwie lub niejasnym przeznaczeniu nie podawaj do jedzenia w formie mikroliści.
Opisuj skład tak, jak podasz go gościom
Ścinane listki i łodyżki oddziel od korzeni oraz podkładu. Jeśli podajesz pieprzycę do kanapki, użyj jej nazwy. Przy mieszance odczytaj pełny skład zamiast wpisać na listę zakupów samo słowo rzeżucha. Dobrą próbą jest sprawdzenie, czy ktoś inny potrafi z etykiety potwierdzić gatunek bez telefonowania do ciebie. Szczególnie przy gorczycy taka informacja pomaga osobie uczulonej uniknąć przypadkowej porcji. Wszystkie pojemniki z różnych partii oznacz przed rozpoczęciem wysiewu.